29 Nisan 2016 Cuma

UMUDUN RENGİ MAVİ


CAN CAN'A Olmak…


Beş yıldır gönüllü çalışmalarım sırasında tanık olduğum bir çok hikaye ve o hikayelerin kahramanları ile geçirdiğim zamanlar bana; yalnızca bu süreci yaşayan tek bir ailenin sesi değil, benzer sorunları yaşayan ailelerin de sesi olmak, umutsuzluklarına UMUT olmak için bir şeyler yapılması gerektiğini düşündürdü.

Can Can’a yolculuk da bu düşünceyle başladı aslında...

Canınız kadar değer verdiğiniz biricik evlatlarınız, eşiniz, dostunuz ya da yakın aile fertlerinden biri bu Psikolojik rahatsızlıktan doğan durdurulamayan düşünceler
olarak ifade ettikleri, müthiş sıkıntı ve korku hissi yaşarken en az onlar kadar aileleri de üzülüyor ve acı çekiyor.

O anda onlara yardım edebilmek için ne çok mücadele veriyor aileleri.

Bu rahatsızlığı yaşayan yakınlarının korkularını azaltmak, acılarını bir an önce dindirmek için kendilerini doğru bir şekilde ifade etmeye çalışıyorlar.

 Ama ne yazık ki bu kişilerin o an da iç görüleri kaybolmuş olduğundan kendi canı, kanından olan ailelerinden dahi korktuklarına defalarca şahit oldum. 

Yüzlerinde sanki yakınları tarafından kendilerine zarar verilecekmiş, gözlerinde ise dehşet ve korku ifadelerine rastladım. Ailelerinin çaresizliğini gördüm...

Buna ‘gözleri açık rüya’ dedim. Neden mi bu tanımlamayı kullandım? 

Çünkü, aynı bizim uyurken gördüğümüz, zaman zaman gerçek hissine kapıldığımıza benzer bir durum yaşıyor sanki hastalar. 

 O an’ı doktorlar “Hezeyan” diye tanımlıyor.

''O durumda ne yapabilirsiniz ki? 

Çaresiz olduğunuzu hissediyorsunuz” diye devam etti hastane bahçesindeki bankta yanında oturduğum bir anne.

''Ben oğluma hezeyan anını anlatabilmek için kendimce bir tanımlama buldum.

Hatta iyi ki rüyaymış dediklerimizden. 

O kısa süre de yaşadığı korku endişe halini görüyordum yüzünde ve gözlerinde. 

Ne kadar doğru ifade edebildiğimi bilemiyorum ama bende bıraktığı his bu. 

Bir de oğlumun anlattıklarından çıkardıklarım.

İşte tam da o anda daha fazla nasıl yardım edebilirim diye düşünüyor, çırpınıyor insan'' dedi banktaki anne. 

Sonra devam etti anlatmaya;

''En çok sevdiğiniz ve en değer verdiğinize yardım edemiyorsunuz kriz anında... 

Eminim şu anda aynı durumları yaşayanlar benimle benzer duyguları paylaşıyorlar. 

Onları anladığımızı ve en önemlisi de onların gerçekten yanında olarak, yardım etmek istediğimizi haykırsak da sesimizi duyuramıyoruz. 

Kriz anında… 

Fakat sesimizi duydukları da oluyor, kendilerini iyi hissettikleri zamanlarda. 

İşte tam da o zamanlarda sonucu iyi olacak neler paylaşmalıyız, nasıl daha rahat ve huzurlu olmalarını sağlayabiliriz ki? Gibi birçok soru. Bazen cevaplı bazen cevapsız.”

Beni de harekete geçiren aslında tam da bu konuşma oldu.

Yalnız olmadığınızı bilmelisiniz diyordu içim. Benzer sorunlar yaşayan ve bu süreçte başarılı sonuçlar almış aileler ile buluşmak… 

İşte; o zamanları konuşmak, deneyimlerinizi paylaşmak, pratik çözümler, bilgi alışverişinde bulunmak ve en önemlisi de onlara daha fazla nasıl yardımcı olabiliriz sorularının cevabını bulabilmek için gelin hep birlikte 

 
Can Can'a olalım...

Benzer güç durumlarla karşı karşıya kalan diğer kişilerden destek görmek çok önemli. 

Aynı deneyimleri yaşayan ve çok başarılı sonuçlar elde etmiş, bipolar, şizofreni, anksiyete, panik atak gibi hastalıklardan tamamen kurtulmuş tanıdıklarınız var mı? 

Varsa lütfen iyileşme sürecinde ki deneyimlerini bize mail atsınlar ki bu başarı öykülerinizi burada paylaşalım. 

Bunun başarılı sonuçları çoğaltmak açısından çok önemli bir yol gösterici olacağından eminim. 

Blogumuz da  sizin bu paylaşımlarınız sayesinde, ihtiyacı olanlara uzanan bir el , bir yol  olması açısından yararlı bir platform olacağı umudunda ve  isteğindeyim.

Umudun rengi MAVİ. Gelin bu MAVİ’lik altında buluşalım.

Yaşantımızda MAVİ renkleri çoğaltabilmek için, birlikten kuvvet doğar diyelim.

Birlikte olmak ve görüşmek dileğimle... 

Can Can'a kalın, hoşçakalın.



Canan SANCAK
27.04.2016, Üsküdar…



Not: Burada okuyacağınız hikayeler yaşanmış olaylardan derlenmiştir. Özel hayata saygı gereği yalnızca aile, mekan, kişi isimleri  ve zaman değiştirilmiştir. Hastanelerde yaptığımız çalışmalar neticesinde varılan sonuçlar uzmanlarla değerlendirilmiştir.

4 yorum:

  1. Çok iyi düşünülmüş bir paylaşım noktası. Umarım yakın bir zamanda UMUT adına yaşananlar paylaşılır herkes birbirine IŞIK olur. Başarılar diliyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Oya Hanım,
      İlginiz ve güzel dilekleriniz için gönülden teşekkürler.Sevgiler

      Sil
  2. Ben Gülseren Budayıcıoğlu adlı psikiyatristin kitaplarını okuyorum çok beğeniyorum.Böyle hastaların ona tedaviye gitmelerini tavsiye ederim.İstanbul da ve Ankara da Madalyon Psikiyatri Merkezi varmış.

    YanıtlaSil
  3. Berrin Hanim değerli paylaşımınızdan dolayı çok teşekkür ederiz. Sevgiler

    YanıtlaSil